jen'in olmedigini, dawson'la hep el ele olduklarini, o ufakligi birlikte buyuttuklerini, ruh eslerinin illa sevgili olmak zorunda olmadigi bir dunyada olduklarini, jen'in kiskanilasi mor pelerini olan o yerde olduklarini ve jen'in sonunda ait oldugunu hissedebildigini dusundugumde kendimi durduracak degildim.

memento

muhtemelen defalarca eşyalarını yaktım... 

seni unutmam gerektiğini hatırlayamıyorum.

kendimi durduracak değil miyim?

 

(disleksisi olan bir cok birey gibi unutmak konusunda kendimi durduramiyorum, zaten bu kayit gercekligimi yansitmiyor ama boylesine sevdigim bir repligi yazmak konusunda kendimi durduracak degilim.)